اصیل‌ترین حس زندگی من، لحظه‌ای است که از تمامِ داشته‌هایم دل می‌کنم و به خیالی وصل می‌شوم

که هیچ مرزی ندارد. درست مثل نگاه کردن به آسمان؛ شاید سهمِ چشمان من فقط چند متر باشد،

اما درونم بی‌کرانگی آن را حس می‌کنم. مولانا می‌گوید: تو مپندار که این خانه همین بیرون است 

در درون شو، که جهان است و دگر هیچ مگو..

معلم روزهای آبی