ایلیا

في فجرٍ مباركٍ من أفراحِ السماء، تجلّى النورُ الإلهيّ على الأرض، وأزهرتْ القلوبُ بفرحِ الوعدِ الصادق. لقد وُلِدَ الإمامُ المهديّ المنتظر عليه السلام، المنقذُ الذي تترقّبهُ الإنسانيّةُ منذُ دهرٍ طويل، ليملأَ الأرضَ قسطًا وعدلًا بعد أن مُلِئَت ظلمًا وجورًا.  

هو الإمامُ الخاتمُ من سلالةِ النور، حفيدُ النبيّ الأعظم صلى الله عليه وآله، والرحمةُ التي أودعها الله في آخر الزمان، ليكونَ أملَ المظلومين، ونورَ الطريق لكلّ السائرين نحو الحقّ.  

ميلادُه ليسَ حدثًا عابرًا في التاريخ، بل هو وعدٌ بالنهضة، وعهدٌ بالأمل، وإشراقٌ للروحِ في عالمٍ أنهكتهُ الحروبُ والضياع.  

ففي ذكرى ولادتِه المباركة، نجددُ العهدَ بالانتظار، انتظارٍ واعٍ يُترجمُ في العملِ الصالح، والإصلاح، ونشرِ قيمِ الرحمة والعدالة.  

السلامُ عليه يومَ وُلِد، ويومَ يظهرُ فيُحيي الأرضَ بعد موتها، ويومَ يملأُ الأكوانَ بنورِ الحقِّ الإلهيّ.  

اللهمّ عجّل فرَجَه، وقرّ أعينَنا بنورِ طلعته، واجعلنا من أنصارِه وأعوانِه، ومن المنتظرين بخُضوعٍ وإيمانٍ وصدقِ يقين. 🌿✨  

امشب، آسمانِ انتظار، نورانی‌ترین ستاره‌ی خود را به تماشا گذاشته است؛ تولد خورشیدی که قرار است ظلمت‌های ابدی را بزداید. شب نیمه‌ی شعبان، شبی نیست که تنها به جشن و سرور بگذرد، بلکه شبی است برای تجدید میثاق با آرمان‌های بلند مهدویت؛ آرمان‌هایی چون عدالت مطلق، صلح پایدار و حکومت جهانی حق.

در این شب مبارک، جهان از عطر نرگس معطر است، رایحه‌ی امیدی که از سرداب غیبت به مشام جان می‌رسد. حضرت ولی‌عصر (ارواحنا فداه)، نه تنها امام زمان ما، که تجسم کامل اسماء الهی بر روی زمین هستند. ایشان حجت باقی خداوند هستند که قیامشان، پایان فصل آزمون‌های سخت بشر و آغاز فصل رحمت بی‌انتهای الهی خواهد بود.

ما شیعیان، در انتظار این روز بزرگ، خود را به دو بال نیازمندیم: بال اشک برای غربت طولانی غیبت، و بال عمل برای آماده‌سازی بستر ظهور. امام ما، تنها با دعا زنده نیست؛ بلکه با قلب‌هایی بیدار، با نفس‌هایی پاک، و با عزمی استوار برای مقابله با پلیدی‌ها و انحرافات، خواهان یاران واقعی است.

میلاد شما، ای آخرین ذخیره‌ی الهی، آغاز فصل جدیدی از زندگی ماست. در سایه‌ی این تولد آسمانی، عهد می‌بندیم که در مسیر تقوا و عدالت قدم برداریم و آرزو می‌کنیم که هر روز، گامی هرچند کوچک، به فرج پرشتاب شما نزدیک‌تر شویم.

تا آن روز، قلب‌هایمان را به ذکر شریفشان منور می‌داریم و می‌گوییم:

“السلام علیک یا صاحب الزمان، ادرکنی.” و با تمام وجود فریاد می‌زنیم: “اللهم عجل لولیک الفرج.”

در سپیده‌دم نیمه‌ی ماه رجب، آسمان مکه شاهد رخدادی شد که تا ابد، تاریخ را روشن ساخت.

کعبه، خانه‌ی خدا، آغوش خود را گشود تا مولودی پاک و بی‌همتا از دامان طهارت پای به جهان نهد. نوزادی که پیش از تولد، دعوت الهی را لبیک گفته بود؛ نوری که پرتو معرفت و عدالت را در زمین پاشید.

او، علی است؛ ترجمان آیه‌ی ولایت، یار وفادار پیامبر (ص)، صدای عدالت در گوش تاریخ.

در وجودش، دانش با شجاعت درآمیخته است و مهربانی با قاطعیت جلوه‌گر می‌شود.

او که در محراب عبادت، دل از دنیا می‌کند، و در میدان نبرد، جهان را از ظلم می‌رهاند.

ولادتش نه فقط میلاد یک انسان، که آغاز فصلی نو از حقیقت و انسانیت بود.

در روز میلادش، فرشتگان بر زمین فرود آمدند و نغمه‌ی عشق خواندند:

«سلام بر مولود کعبه، سلام بر مظهر عدل الهی، سلام بر امیر مؤمنان».

بر همه‌ی عاشقان راه حق، این ولادت خجسته و نورانی مبارک باد.

ای آسمانِ صبر، بر این زمین ببار!

گلبرگِ یاسِ کویِ رسولِ خدا شکست.

آن شاخسارِ عصمت، که سایه‌اش جهان بود،

در باغِ وحی، بی‌رخِ یار، تنها نشست.

دردا که ماهِ مدینه، در غربتِ فراق،

بر سینه‌ای پر از غمِ یتیمان جهان سوخت.

آتش زدند بر درِ خانه‌ات، ای کوثرِ رحمت!

و تو، پشتِ در، برای پدر، اشکِ فراق ریخت.

شهادتت نه یک رویداد، که یک ابدیت است؛

درسِ مقاومت در برابرِ ستم، تا قیامت است.

ای فاطمه! شکوهِ سکوتِ تو، از هر فریادی بلندتر است.

سلام و درود خدا بر تو، ای الگوی جاودانِ صبر و استقامت.

شهادت حضرت فاطمه سلام الله علیها بر تمامی شیعیان تسلیت باد