وقتی رسیدم به آنجا، حس عجیب و غریبی بهم دست داد؛ حسی که تا حالا تجربه‌اش نکرده بودم. قرار بود برم خادمی در مراسم چهلمین سالگرد شهادت سردار شهید تنگسیری… اما مقصد کجا بود؟ گلزار شهدای آبادان! 🌹

وقتی چوب‌پر رو به دستم دادن، انگار ناگهان خادم حرم امام حسین (ع) شده بودم. نمی‌دونم چرا، ولی شاید چون الگوی تمام این شهدای عزیز، سیدالشهدا (ع) هستن و همین شباهت، دلم رو آروم کرده بود.

کنار قبرهای شهدا که قدم می‌زدم، با خودم زمزمه می‌کردم: کاش روزی این افتخار بزرگ، نصیب من هم بشه و بتونم مثل اونا، راه حق رو ادامه بدم.

خوش به حال من که در اربعین، توفیق خدمتگزاری در یاد و خاطره‌ی شهید «امپراطور دریا» رو داشتم. ان‌شاءالله که بتونیم ادامه‌دهنده‌ی راه شفاف و روشن اونها باشیم، به‌ویژه رهبر شهیدم🌱

✍️بتول.منصوریان