ایلیا

به نام خالق زیبایی

غنچه‌ی صبر شکوفا شود از نور یقین

صبح امید رساند به دلِ شب‌زده‌ها

گاهی زندگی، مثل زمستانی طولانی می‌شود…

روزها پشت هم می‌آیند و می‌روند، بی‌هیچ نشانه‌ای از بهار.

دلت می‌گیرد، از انتظار، از سکوت، از بی‌خبری.

اما درست همین‌جاست که خدا آرام در گوش دلت زمزمه می‌کند:

“صبور باش، هنوز داستان تو تمام نشده…”

صبر یعنی باور داشته باشی که زیر تمام این برف‌ها،

دانه‌ای از امید در خاک دل تو پنهان شده،

و روزی، روزی حتماً، جوانه خواهد زد.

صبر، تمرین دیدنِ رحمت خدا در دل سختی‌هاست.

یعنی بدانی پشت هر تأخیر، یک تدبیرِ لطیف نهفته است.

یکی از بزرگان گفته بود:

«الصبرُ مفتاحُ الفرجِ»

صبر، کلید گشایش است.
و چه درست؛ هر که صبر کرد، گشایشی دید،

چون خدا، دیر نمی‌دهد؛ بلکه به وقتِ بهتر می‌دهد.

پس اگر امشب دل‌ت از سنگینیِ دنیا گرفته،

یادت باشد: هر غمی، زمانش را دارد.

شب می‌رود، صبح می‌رسد؛

و آن‌وقت، لبخند خدا را روی دلت حس خواهی کرد.

💙به نام خدا💙

در مسیر زندگی، همیشه با چالش‌ها و سختی‌هایی روبرو می‌شویم که ممکن است ما را دچار مشکل و ناامیدی کنند. اما صبر و استقامت، دو ویژگی کلیدی هستند که به ما کمک می‌کنند تا از این مسیر عبور کرده و به اهداف خود برسیم.

صبر به ما یادآوری می‌کند که هر چیز خوب زمان می‌برد و باید به خودمان و روندها اعتماد کنیم. در حالی که استقامت به ما قدرت ادامه دادن می‌دهد، حتی اگر همه چیز بد به نظر می‌رسد.

به یاد داشته باشید که هر گام کوچک، چقدر هم که به نظر ناچیز بیاید، ما را به سمت موفقیت نزدیک تر می‌کند. در این مسیر، مهم این است که ما به کمک‌هایمان ایمان داشته باشیم و از هر چالشی به عنوان فرصتی برای رشد  استفاده کنیم.

در نهایت، هیچ مسیر سختی بی‌پاداش نیست